Excerpt from Midnight Sun (Sentinel #7)

CIA Headquarters, Fairfax County, Virginia, U.S.A.
“HEAT SEEKER,” sabi ng isang pamilyar na tinig sa telepono nang sagutin ni Gage Aquino ang tawag. Kaunti lamang ang may alam na siya ang tinutukoy ng field handle niya na iyon, ang Director of Operations ng Central Intelligence Agency na kanyang boss, ang limang mga contract agents ng ahensiya na siya ang tumatayong handler, at ang lalaking nasa kabilang linya.

“Triton,” sagot niya.

“Libre ka ba?” tanong ni Lt. Commander John Mackenzie Herrera, commanding officer ng isang tropa ng mga marino mula sa U.S. Navy SEAL Team One.

“Depende sa kailangan mo,” nakangiti niyang tanong. Nakilala niya si Mac nang magtrabaho sila sa isang misyon pitong taon na ang nakalilipas. Naging magkaibigan sila kahit pa hindi sila gaano nagkaka-usap dahil sa pareho nilang nirerespeto ang trabaho at ang kakayahan ng isa’t isa. Ito rin ang isa sa mga taong pinagkakatiwalaan niya ng kanyang buhay. “Are you on a secure phone?”

“Always,” sagot niya. “What is this, Triton?”

Isang salita lamang ang sinabi nito, “Chameleon.”

Kulang na lang patayin ni Gage ang computer kung saan siya nagtatrabaho para ibigay ang buong atensiyon niya kay Mac. “What happened?”

“Naambush sila ni Maverick kanina,” pagkukuwento ng kaibigan.

Nabahala siya. “Are they alright?”

“Hindi sila nasaktan.” Mapait na tumawa si Mac. “Porsche ko ang biktima dito.” Ikinuwento nito ang sinapit ng kawawang sasakyan. “Someone knew exactly where they would be. Si Fuentes lang naman ang posibleng mastermind. Hindi puwedeng isa sa mga tauhan ko ang nag-leak ng impormasyong iyon lalo na at malapit sa bahay ni Tito Joe nangyari. It has to be someone there.”

“Alam mo bang sinasabi mo?” hindi makapaniwalang tanong ni Gage. “You’re saying that there’s a mole here?”

Hindi niya maisip na may espiya si Vergel Fuentes, isang known international terrorist, sa loob ng CIA. Kung totoo ang sinasabi ni Mac, nanganganib ang kasiguraduhan, hindi lamang ni Mallory, na kilala rin sa pangalang Chameleon, kundi ng buong Estados Unidos.

“Hindi ko sigurado, pero mas mabuti na iyong ma-check natin habang maaga pa. You know what to do, Heat Seeker.”

Bumuntong-hininga si Gage. “Yes,” sabi niya. “I’ll call you as soon as I know more. You take care of her.”

“I will.” Pinutol ni Mac ang tawag.

Pinatay ni Gage ang telepono bago muling binalingan ang computer screen. Operatiba ng CIA si Gage na nagtatrabaho para sa Office of Terrorism Analysis. Minsan siyang sumasabak sa black ops kung kinakailangan. Ang isa pa niyang sikretong trabaho ay ang pagiging handler ng ilang mga contract agents ng ahensiya, ang mga “freelancers” nila, ika nga. Ang mga ito ang mga ahente ng CIA na hindi nakalista sa manipesto ng ahensiya, ang mga ahente na tinatawagan lamang kapag may kailangang mabilis at malinis na maipatumba para sa ikabubuti ng Amerika.

Isa sa mga contract agents nilang iyon si Mallory, ang anak ni Fuentes. Hindi lang siya nito handler, kaibigan din siya nito mula pagkabata. At ngayon, nasa panganib ang buhay nito hindi lang dahil sa nakatakas sa bilangguan ang ama nitong terorista kundi dahil may espiya sa ahensiya.

At kung may espiya sa loob ng ahensiya, ilan sa mga masasamang loob ang maililigtas nito para maghasik ng kasamaan? Ilang inosenteng nilalang ang maaaring masaktan dahil ibibigay ng espiyang ito ang kapangyarihan sa mga terorista para tumakas sa autoridad? Ilan pang tao ang matutulad sa ina at kapatid ni Gage na namatay dahil lamang nagkataong nasa maling lugar sila sa maling oras?

Muli niyang binigyan ng atensiyon ang computer. Gaya ng ibang computers sa opisina, naka-network ito sa main servers ng ahensiya. Kung may espiya roon, maaari nitong i-hack ang kanyang work computer kahit gaano pa ito ka-secure.

Nag-type si Gage ng ilang computer commands at lumabas ang kulay itim na DOS prompt. Maya-maya pa, mahina siyang napamura. Hindi siya ang huling nag-access ng files sa kanyang computer. At ang lahat ng files na nabuksan ay pawang tungkol kay Mallory Fuentes.

“Shit,” mahina siyang napamura.

Agad niyang inabot ang kanyang telepono. Tinuklap niya ang plastic na takip ng auditibo at naroon nga ang isang napakaliit na audio transmitter.

Muli siyang napamura. Ang tanga niya! Bakit ba hindi siya nag-ingat? Masyado siyang nagtiwala sa security ng CIA kung kaya’t hindi na niya chini-check kung ligtas ang computer at ang telepono niya. Tinignan niya ang cell phone na nakapatong sa mesa. Inabot niya iyon. Tinanggal niya ang sim card at binali iyon.

May narinig siyang isang mahinang tunog. At mula sa isang tagong kanto ng kanyang madilim na opisina, nakita niyang gumalaw ang isang anino…

(C) Bookware Publishing Corporation